Напісаць пра дзяцей - проста і, адначасова, складана. Пра тое, што яны - супер, цяжка не здагадацца. Пра тое, колькі з імі мітусні - гэта трэба самому перажыць :)
Пра тое, як з імі даць рады, а што больш важна - як
іх навучыць даваць рады са сваім жыццём - вось пра што думаю і гляджу на іншых, і шукаю адказу.
Наш першынец – Міколка, Колька – нарадзіўся ў пачатку зімы напрыканцы 2002 года, калі выпаў першы сталы снег. Мне было 25 год, я забяспечыла сябе кніжнымі ведамі пра дзяцей для маладых бацькоў, але далека не лепшымі. А парады бабуль мне здаваліся неактуальнымі, толькі рабіла выгляд, што слухаю. Карацей, была такой курыцай – сумна ўспомніць. Як бы гадаваліся першыя дзеткі ў бацькоў, каб не любоў? Слушна, без яе не было б ні бацькоў, ні дзетак! А калі розуму і вопыту не хапае, то менавіта, любоў не дае зусім разгубіцца і нарабіць непапраўных памылак.